Other

ซน คือ การ์ตูนซีรี่ส์เรื่องแรกที่กันตนาตั้งใจทำออกมาในแนวแอนิเมชั่น เพื่อพัฒนาประสบการณ์การทำงานเป็นทีม วิธีการเล่าเรื่อง และสร้างความมั่นใจให้กับทีมงานก่อนที่จะมาทำหนังใหญ่ ซึ่ง ก้านกล้วย จะเป็นภาพยนตร์แอนิเมชั่นเรื่องยาวเรื่องแรกของกันตนา โดยมี คมภิญญ์ เข็มกำเนิด เป็นผู้ถือหางเสือ

คมภิญญ์ เป็นหนึ่งในคนไทยไม่มากนัก ที่เคยได้ไปร่ำเรียน และทำงานกับสตูดิโอระดับโลกอย่างดิสนีย์มาแล้ว ก่อนที่จะมาร่วมบุกเบิกส่วนงานแอนิเมชั่นให้กับกันตนา

งานหลักของคมภิญญ์ ในขณะนี้ คือ การกำกับภาพยนตร์เรื่องก้านกล้วย ที่ต้องดูแลตั้งแต่ pre production, เขียน scrip, ทำ story board, อัดเสียง ดูแลแอนิเมชั่น โดยตัวเขาจะลงไปทำเองในส่วนของเนื้อเรื่อง, เขียนบท, เขียนสคริป, เขียน story board, ดูแลตัดต่อ ทำ pre production ทั้งหมด แต่ในส่วน animation ได้ใช้ทีมงานที่เคยทำเรื่อง ซน มาก่อนเข้ามาทำงานร่วมกัน ซึ่งเขาจะต้องเป็นผู้กำหนดทิศทางว่าจะให้เรื่องดำเนินไปในแนวทางไหน ให้อยู่ในทิศทางเดียวกัน

ที่มันเจ๋งมากก็คือ ตัวละครที่ดูแข็งๆ พอมันเริ่มมีชีวิต เรารู้สึกว่ามันเหนือการควบคุม เมื่อเริ่มดูว่ามันมีชีวิตของมันได้ ก็จะเริ่มมีกำลังใจ ซึ่งตอนนี้ยังไม่ไปถึงจุดนั้นซะทีเดียว

การทำหนังใหญ่ในแบบแอนิเมชั่นต้องใช้เวลานานถึง 4-5 ปี จึงต้องใช้ความอดทนมากกว่าการทำหนังโฆษณา หรือหนังฟิล์ม ซึ่งแน่นอนว่าผู้กำกับที่รับบทเป็นผู้ชี้ทิศทางให้ทีมงานดำเนินเรื่องไปในแนวเดียวกันจะต้องใช้ความสามารถในการดึงลักษณะพิเศษของทีมงานแต่ละคนออกมา เพื่อให้ได้งานที่ดีที่สุด

ประสบการณ์ที่ได้ทำงานร่วมกับทีม Disney ในอเมริกา การสังเกตดูเพื่อนว่าสามารถดึงจุดเด่นของตัวเองออกมาได้อย่างไร ซึ่งการทำงานเป็นทีม อย่างแรกที่ต้องมีคือ ศรัทธา ใครสักคนอาจจะเป็นผู้นำในกลุ่ม มีฝีมือโดดเด่น แล้วอาศัยตรงนั้นเป็นแรงผลัก ให้ค้นหาตัวเอง รู้จักตัวเองมากขึ้น เพื่อดึงส่วนที่ดีที่สุดของตัวเองขึ้นมาได้เข้ามามีส่วนช่วยในการทำงานของเขา

ด้วยความที่ชอบอ่านหนังสือและดูภาพยนตร์ จึงเป็นความใฝ่ฝันมาตั้งแต่เด็กว่าอยากทำหนัง อยากเขียนหนังสือ แต่ด้วยความที่เป็นคนเขียนหนังสือยังไม่เก่ง จึงใช้การเล่าเรื่องผ่านภาพแทน บวกกับในช่วงที่เรียนจบจาก ม.ศิลปากร คอมพิวเตอร์ กราฟิกได้เริ่มเข้ามาในเมืองไทยพอดี จึงได้มีโอกาสสานต่อความฝันด้วยการเล่าเรื่องผ่าน Computer Graphic ทดลองทำไปเรื่อยๆ จนได้มีโอกาสทำงานที่ใกล้ความฝันมากขึ้นเรื่อยๆ

ตอนที่เลือกทำงานแอนิเมชั่น ก็ไม่ได้คิดว่าจะมีรายได้หรือเปล่า แต่ goal หลักๆ คือ ต้องการที่จะทำงานตรงนี้ ในช่วงที่ตัดสินใจไปเรียนต่อที่ CAL Arts ก็ไม่ได้คิดว่าเรียนมาแล้วจะทำให้มีรายได้หรือไม่ ตอนนั้นไปเพื่ออยากรู้ อยากไปเรียน ซึ่งในช่วงนั้นได้ทำงานมาแล้ว 5 ปี ด้าน computer graphic และ animation จึงได้นำเงินที่สะสมมาทั้งหมด กับเงินทุนจากทางบ้านทุ่มลงไปเพื่อเรียนต่อโดยที่ไม่รู้ว่ากลับมาจะมีงานทำหรือไม่ แต่ผมเชื่อว่าถ้าเราได้ทำอะไรอย่างที่ใจรัก มันจะมีความสุขกับมัน งานก็เริ่มดีขึ้น โอกาสก็เริ่มเข้ามาหา

งานแอนิเมชั่นเป็นงานที่ทั้งยาก แพง ต้องใช้ความอดทนสูง ใช้เวลานาน คนที่จะมาทำอาชีพนี้จึงต้องรักงานหนัก ต้องมีความรักในสื่อตัวนี้ จากนั้นต้องลงมือทำ อย่าคิดฝันหวานอย่างเดียว เพราะงานจะไม่เกิด และต้องมีความเพียรสุดๆ เปิดความคิดให้กว้างพร้อมเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ตลอดเวลา และต้องเป็นนักสังเกต ซึ่งธรรมชาติถือได้ว่าเป็นแม่แบบของงาน animation เมื่อได้ศึกษาก็เอามาถ่ายทอด ทำให้มันเรียบง่ายขึ้น แล้วต้องขยายให้มันเกิดจริง เกินธรรมชาติ คนดูถึงจะสามารถรับข่าวสาร สิ่งที่ต้องการสื่อออกไปได้

นอกจากการสอนที่กันตนา คมภิญญ์ยังเป็นที่ปรึกษาของนักศึกษาปริญญาตรีของ ม.กรุงเทพ, ม. รังสิต และมีบรรยายที่ ม.ศิลปากร ซึ่งเขาเชื่อว่า การสอน เป็นเรื่องจำเป็นอย่างหนึ่งของคนทำงาน ทุกคนควรจะต้องได้สอน เพราะส่วนหนึ่งของการสอนจะต้องมีการเตรียมตัว นั่นทำให้ได้ไปทบทวนความรู้ของตัวเองที่กระจัดกระจายไป เริ่มมาจัดระบบความรู้ของตัวเองให้มีขั้นตอน การสอนทำให้ทำงานได้อย่างเป็นระบบ ระเบียบมากขึ้น ทั้งในแง่ของความคิด และการทำงาน

ภาพรวมของอุตสาหกรรมนี้ ขึ้นอยู่กับปากท้องของประชาชน ซึ่งธุรกิจนี้น่าจะอยู่ที่ภาวะทางสังคมค่อนข้างสูง อัตรารายได้ที่ได้รับ ในแง่ของคนทำงานแอนิเมชั่น ก็ต้องการที่จะทำงานให้ดีขึ้นไปเรื่อยๆ แต่ก็หวังว่าจะมีน้ำเลี้ยงเพียงพอที่จะทำให้เราเติบใหญ่ขึ้นไปได้ ซึ่งคนไทยถือว่ามีจินตนาการที่ล้นเหลือ มีทักษะด้านฝีมือสูง ซึ่งความสามารถด้าน creative แต่ละคนมีความสามารถเฉพาะพิเศษที่แตกต่างกันไป

เป้าหมายในงาน animation ของคมภิญญ์ คือต้องการให้งานที่ออกมามีช่วงชีวิตยาวนานที่สุด เหมือนซินเดอเรล่า ที่ช่วงชีวิตนานกว่า 50 ปี ซึ่งก้านกล้วย เป็นหนึ่งในผลงานที่พยายามทำงานอย่างเต็มที่ เพื่อให้งานออกมาดีที่สุด และแสดงศักยภาพให้ชาวต่างชาติเห็นว่าฝีมือคนไทยก็ไม่ได้น้อยหน้าใครเช่นกัน


Profile

Name : คมภิญญ์ เข็มกำเนิด
Born : 17 กันยายน 2508
Education :
1995-1998 Bachelor of Fine Arts, Character Animation, California Institute of the Arts
1991 Experimental Film Workshop, National Film Archive, Thailand
1985-1989 Bachelor of Fine Arts, Visual Communication Design, Silpakorn University, Thailand
Career Highlights :
2002-Present Creative Director, Kantana Animation Co.,Ltd
2000-2002 Character Animator, Blue Sky Studios, Feature animated film Ice Age
1998-1999 In-between Animator, Walt Disney Feature Animation, Feature animated film Atlantis and Tarzan
1998 Creator, independent animated film Hide, go Seek
1997 Creator, independent animated film School of Fish
1997 Character Animator, Thrillionair Productions
1996 Creator, independent animated film Itch
1990-1995 Character Animator, The Studio Corp., Thailand
Family : สถานะโสด เป็นบุตรคนที่ 2 ในพี่น้อง 3 คน

อยากให้ชื่อของบุคคลเหล่านี้เป็นที่จดจำบ้าง ในฐานะที่พวกเขาทำหน้าที่เป็นผู้ให้ความบันเทิงแก่พวกเรา ซึ่งพวกเขาอยู่เบื้องหลังมาตลอด

http://www.kartoon-discovery.com/topic/topic2.html


edit @ 2006/05/20 19:17:17

เคยสังเกต และสงสัยเสียงเล็กๆ จากร่างกายของเราบ้างไหม เสียงเหล่านั้น...ล้วนเป็นสัญญาณประท้วงเล็กๆ จากร่างกาย เพื่อเตือนอะไรบางอย่าง ลองสนใจฟังเขาหน่อยนะ

เมื่อเรา "หาว" ร่างกายบอกอะไร
การหาวเป็นกลไกในการรับก๊าซออกซิเจนเวลาเราง่วง เราจะหาวออกมาเพราะเราง่วง ร่างกายจะหายใจช้าลง ทำให้ก๊าซออกซิเจนในเลือดไม่เพียงพอสมองจึงสั่งให้ร่างกายว่า "สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าไปให้เต็มปอดเดี๋ยวนี้นะ"
ตามปกติใน 1 นาที คนเราจะรับอากาศโดยการหายใจเข้าไปประมาณ 8 ลิตร ถ้าเราหายใจช้าลง เพราะระดับสารอาหารในเลือดลดลงหรือร่างกายอ่อนเพลีย พักผ่อนไม่เพียงพอ เราจะเริ่มหาว จนกว่าร่ายกายจะปรับสภาพได้ปกติ

ทำไม "ท้องต้องร้อง" ด้วยนะ
สังเกต...รึเปล่า เวลาเราหิว ท้องของเราจะร้องจ๊อกๆ ดังออกมาอย่างไม่เกรงใจใคร เอ...เสียงนี้เกี่ยวข้องอะไรกับกระเพาะอาหารหรือเปล่า จริงแล้วเป็นเสียงของอะไรกันแน่
ท้องร้องเมื่อเราหิว สารอาหารมีไม่เพียงพอ สมองจะส่งสัญญาณไปที่เซลล์ประสาทที่อยู่ในผนังกระเพาะอาหารให้เริ่มทำงานกล้ามเนื้อในกระเพาะอาหารจะเริ่มปฏิบัติหน้าที่ ทำให้อากาศและแก๊สที่สะสมอยู่ในกระเพาะอาหารถูกบีบอัดจนเป็นเสียงออกมา
ห้ามไม่ให้ท้องร้องได้ไหม...กล้ามเนื้อกระเพาะอาหารนั้น เราไม่สามารถควบคุมได้เองตามที่ใจเราคิด เพราะตามธรรมชาติกล้ามเนื้อกระเพาะจะทำงานโดยได้รับคำสั่งจากเซลล์ประสาทให้ทำงานเองโดยอัตโนมัติ ฉะนั้นเราจึงไม่สามารถหยุดเสียงท้องร้องได้ตามที่เราต้องการ

"เรอ" เวลาไหน ทำไมเราถึงเรอ
การเรอเกิดหลังจากเรากินอาหารหรือดื่มอะไรเข้าไป พร้อมกับกลืนแก๊สลงไปในกระเพาะอาหาร การเรอจึงเป็นการนำอากาศเข้าไปตอนอ้าปากกินอาหารและแก๊สในกระเพาะอาหารกลับออกมา เวลาที่อากาศผ่านออกมาทางปากทำให้คอสั่นเกิดเป็นเสียงขึ้น
ถ้าไม่อยากเรอ ก็พยายามอย่าดื่มน้ำอัดลมหรือกินอาหารมากเกินไป รวมทั้งกลืนอากาศเข้าไปพร้อมอาหาร จนทำให้เกิดแก๊สในกระเพาะอาหาร

Credits By http://dek-d.com/content/view.php?id=498