ขณะนี้กระแสแห่งตำนานพ่อมด และสัตว์ประหลาด ในเทพนิยายกำลังเป็นที่ชื่นชมและฮือฮา ทั้งในหน้าหนังสือและภาพยนตร์ ซึ่งแทบทุกเรื่องมักปรากฏ อสูรสัตว์ตัวหนึ่งที่ทรงพลังอำนาจ มีฤทธิ์โบยบินไปในอากาศ และพ่นไฟพิษ ออกมาผลาญชีวิตศัตรูของมันได้ด้วย ทุกชาติ ทุกภาษารู้จักมันดีในชื่อ มังกร (dragon)

และเมื่อเร็วๆนี้เอง ไทยรัฐก็ยังเสนอข่าว และภาพมังกรฝังเพชรของสยามพารากอน ราคานับสิบล้านเป็นที่เกรียวกราวอีกด้วย

แต่โลกเรานี้มีมังกรจริงๆหรือไม่ หรือที่จริงแล้วมันเป็นสัตว์โลกประเภทใดแน่ หนนี้เราจะลองมาวิเคราะห์กันดูครับผม

ก่อนอื่นเรามาชำแหละกายวิภาค หรืออนาโตมี (ANATOMY) ของเจ้ามังกรว่าเป็นฉันใดกันก่อน

ปีก-น่าจะเป็นอวัยวะสำคัญที่สุด ปีกมังกรละม้ายไปทางปีกค้างคาว สามารถพยุงน้ำหนักลำตัว ได้มากกว่าปีกนกธรรมดาๆ

กระเพาะอาหาร-แฟนานุแฟน อาจนึกฉงนว่า เอ๊ะ ไอ้อวัยวะส่วนนี้ มันสำคัญอีตรงไหนนักหนาเรอะ อ้าว ไอ้นี่แหละครับที่ทำให้มังกร มันลอยตัวในอากาศได้ กล่าวคือ ในกระเพาะนั้น ย่อมมีแบคทีเรียที่ช่วยในการย่อยอาหาร ที่มันเขมือบเข้าไป และในกระบวนการย่อยนี้ ก็จะเกิดมีก๊าซไฮโดรเจนขึ้น ก๊าซนี้มีน้ำหนักเบากว่าอากาศถึง 14 เท่า จึงพยุงร่างให้ลอยขึ้นได้ นอกจากนี้ ไฮโดรเจนยังเป็นก๊าซไวไฟ เจ้ามังกรจึงใช้พ่นออกมาเผาผลาญอริของมันได้ยังไงครับ มันจะเก็บก๊าซนี้ไว้ในถุงลม ถึงยามจำเป็นจึงนำออกมาใช้

กระดูก-สัตว์ที่บินได้ทั้งหลาย ไม่ว่าค้างคาวหรือนก ล้วนมีโครงสร้างกระดูกเป็นโพรงกลวง ทำให้มีน้ำหนักเบา ช่วยให้ลอยตัวในอากาศได้ ดีขึ้น มังกรเองก็มีกระดูกลักษณะนี้เช่นกัน

ตัวจุดประกายไฟ-แม้จะผลิต ก๊าซไฮโดรเจนได้แล้ว แต่ก๊าซย่อมไม่ติดไฟขึ้นได้เอง ต้องอาศัยการเกิดประกายไฟ หรือสปาร์ก (Spark) ในเรื่องนี้นักวิทยาศาสตร์ชี้ว่า เจ้ามังกรได้หม่ำเอาหินชนวนเข้าไป พอหินย่อยแล้วก็จะกลายเป็น ผงทองคำขาว หรือแพลทินัม ซึ่งผงดังกล่าวนี้สามารถ ทำปฏิกิริยากับก๊าซไฮโดรเจน แล้วลุกเป็นไฟให้เจ้ามังกรพ่นออกมาได้

นอกจากกายวิภาคแล้ว เค้าก็ยังสันนิษฐานถึงพฤติกรรมดำรงชีวิตของมังกรไว้ด้วย อาทิ

การผสมพันธุ์-จะเป็นแบบเดียวกับ ลูกหลานของมันประเภทหนึ่งคือ นกอินทรีหัวล้าน (bald eagle) ซึ่งเป็นวิธีการพิสดารไม่เหมือนใคร โดยนกอินทรีตัวผู้ตัวเมียจะใช้กรงเล็บ เกาะกุมกันไว้กลางอากาศแล้วผสมพันธุ์ ช่วงนั้นมันทั้งคู่จะปราศจาก การควบคุมสมดุล และควงสว่านลงมาจากนภากาศ มันจะเสพสมสำเร็จ ในวินาทีก่อนที่จะตกกระทบพื้นดิน แล้วพลันโผผินบินขึ้นสู่ท้องฟ้าผละจากกัน มังกรตัวผู้ตัวเมีย ก็ผสมพันธุ์เฉกเช่นเดียวกับนกอินทรี หากแต่ตอนผละจากกันนั้น มันจะพ่นอัคคีออกมาพวยพุ่งเป็นสองลำในอากาศ

การหลอกศัตรู-เจ้ามังกรตัวน้อยๆนั้น อาจตกเป็นเหยื่อแก่ไดโนเสาร์โหดอย่างที-เร็กซ์ (T-REX) ได้โดยง่าย ใต้ปีกของมันจึงมีรูปดวงตาเบ้อเร่อสีสดใส ยามมีภัยมาใกล้ตัวมังกรน้อยจะกางปีกแผ่ออก ดวงตา คู่ยักษ์จะทำให้ศัตรูประหวั่นพรั่นใจ และแตกตื่นกระเจิงไป

ก็คงรู้ถึงเอกลักษณ์ของความเป็นมังกร พอควรแล้วนะครับ ทีนี้มาดูกันว่าสัตว์ ดึกดำบรรพ์อันน่าจะเป็นที่มาที่ไป ของมังกรนั้น ...คืออะไร

ย้อนกลับไปในยุค ไตรแอสสิก (TRIASSIC) หรือราว 200 ล้านปีก่อนโน้น ซึ่งสัตว์จำพวกครึ่งบกครึ่งน้ำ ได้ถือกำเนิดบนโลกนี้แล้ว เจ้าพวกนี้บิน หรือพ่นไฟไม่ได้หรอกครับ ได้แต่วิ่งสี่ขาเพ่นพ่าน ต่อมาบางตัวได้เริ่มต้นวิ่งด้วยสองขาหลัง ดังนั้น สองขาหน้าของมันจึงไร้ประโยชน์แล้วเลยกลายเป็นปีก สามารถเหาะเหินขึ้นสู่ฟ้าได้ นี่ก็น่าจะเป็นบรรพบุรุษตัวหนึ่งของมังกรได้

ล่วงมาถึง 65 ล้านปีในอดีต สัตว์เลื้อยคลานสี่ขาบางตัวมีอวัยวะคู่ที่ 3 งอกขึ้นมาเป็นปีก เจ้าตัวนี้มีทีท่าน่าจะคล้ายมังกรที่เรารูจักมากที่สุด เพราะ มันบินได้ และมีกระเพาะ ที่ย่อยสลายแล้วได้ก๊าซไฮโดรเจนอันเป็นต้นตอของไฟที่มันพ่นออกมา หากทว่าบางตัวเอาแต่จับ ปลาหาเต่ากินในน้ำ มันจึงแปรสภาพไปเป็นสัตว์ น้ำโดยสมบูรณ์ ปีกกลายเป็นครีบ เจ้ามังกรที่ว่านี้ ก็อย่างเช่น สัตว์ประหลาดยักษ์ที่ร่ำลือกันในทะเล สาบล็อค เนสส์ (LOCH NESS) หรือเจ้า เนสสี นั่นเอง

สำหรับมังกรบางตัวที่ขึ้นมาหากิน บนบกนั้นก็มี อาทิ มังกรในป่าไม้ ลำตัวของมันคงยาวเหมือนตอนอยู่ในน้ำ เพื่อว่าเวลาวิ่งผ่านต้นไม้ จะได้สะดวก ส่วนปีกนั้นสั้นลงจะได้ไม่เกะกะ มันก็เลยบินจริงๆไม่ได้ อาจแค่กระโดดพะเยิบพะยาบ ไปตามพื้นดิน มังกรป่า เหล่านี้ ปัจจุบันพอพบได้ ตามหมู่เกาะบางแห่งของญี่ปุ่น ในป่าละเมาะและดงดิบ ของจีนกับเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

นอกจากนี้ ก็ยังมี มังกรภูเขา ซึ่งส่วนใหญ่ อยู่ในยุโรป รูปร่างของมันจะม่อต้อไม่เรียวเหมือนมังกรทะเล ทำให้มันบินได้คล่องตัวกว่า หางของมันยาวพอๆกับลำตัว ที่ปลายหางเป็นรูปหัวลูกศรซึ่งคมกริบ เป็นอาวุธสำคัญอีกอย่างหนึ่งที่มังกรใช้ตวัดใส่ศัตรู

ครับ สัตว์โลกที่บรรยายมานี้แหละ เป็นต้นตำนานของมังกรในประเทศต่างๆทั่วโลก แล้วต่างก็เสกสรรมันขึ้นมา ชื่อและเอกลักษณ์อาจผิดเพี้ยนกันไปบ้าง อาทิ

ลาดอน (LADON) เป็นมังกรในตำนานกรีกโบราณ มีหน้าที่พิทักษ์แอปเปิ้ลทองคำ ของมหาเทวีเฮรา แต่ต้องด่าวดิ้นสิ้นชีพด้วยฝีมือ ของเฮอร์คิวลิสจอมพลัง ที่ลอบมาขโมยแอปเปิ้ล

โยกุเนะ-นูชิ เป็นมังกรปิศาจ ของญี่ปุ่น ชอบกินเนื้อมนุษย์ และมันยื่นเงื่อนไขให้ส่งสาวพรหมจารี ไปให้มันเขมือบปีละคน

ราหู หรือ เกตุ เป็นอสูรที่มีร่างยาวคล้ายมังกรในคัมภีร์พระเวทของอินเดีย มีนิสัยชอบอมพระอาทิตย์ และพระจันทร์ในบางโอกาสที่เราเรียกว่าเกิด สุริยคราส กับ จันทรคราส นั่นแหละ

ฟาฟเนอร์ (FAFNIR) แรกทีเดียวมีกำเนิดเป็นยักษ์ในตำนานของยุโรปตอนเหนือ พอโตขึ้นก็สังหารบิดาตนเอง เพื่อแย่งชิงสมบัติ จากนั้นก็อ่านมนตร์ร่ายเวทแปลงร่างเป็นมังกร จะได้มีฤทธิ์พิทักษ์สมบัติที่ได้มา นับเป็นมังกรอุบาทว์ที่ไม่น่าคบหาสมาคมด้วย

สำหรับมังกรยุคใหม่ก็มีปรากฏให้เห็น อยู่ในภาพยนตร์หลายเรื่อง อย่างเช่น

DRAGONHEART สร้างในปี ค.ศ. 1996 เป็นเรื่องของมังกรตัวสุดท้าย ในสมัยกลางของยุโรป แม้มีฤทธิ์พ่นไฟได้ แต่มันก็น่ารัก ใจดี แถมยังน่าขันอีกต่างหาก

มูชู จากหนังของดิสนีย์เรื่อง มู่หลาน เป็นมังกรองครักษ์พิทักษ์นางเอกมู่หลาน และช่วยต่อสู้กับพวกฮั่น จนเธอเป็นวีรสตรีโด่งดัง

แล้วก็ นอร์เบ็ท มังกรทารกของ ฮากริด ใน แฮร์รี่ พอตเตอร์ นิยายและหนังสุดฮิต

ซึ่งถ้าแฟนานุแฟนสนใจใคร่รู้ความเป็นมา ของมังกรยิ่งกว่านี้ก็ต้องเปิดโทรทัศน์ UBC ดูช่อง DISCOVERY (25) ในชื่อเรื่อง Dragons : A FANTASY MADE REAL วันอาทิตย์ที่ 12 กุมภาพันธ์นี้ เวลา 20.00 น.

จะได้เห็นมังกรที่กำลังเหินฟ้าและพ่นไฟออกมาอย่างจะจะครับผม.

ทีมงาน ต่วย'ตูน

แล้วไม่ต้องห่วงว่าไทยจะไม่มีมังกรนะครับ มังกรไทยคือพญานาคไงคับ

Credits By http://www.thairath.co.th/thairath1/2549/column/special/feb/12_2_49.php